Eat more plants, do more yoga !!

Eat, do, plan, be.. Van gebiedende wijs enkelvoud ben ik geen groot fan. Sterker nog, het geeft me de rillingen. Het is mij dan ook nooit gelukt om een hond te laten zitten of naast me te laten lopen. Maar dat zal aan mijn matige opvoedkundige skills liggen. En toch ben ik superblij met mijn nieuwe hoody waar met dikke letters in gebiedende wijs enkelvoud ‘eat more plants, do more yoga’ op staat. Ik loop er al een week in rond. Niet alleen omdat hij zo lekker zit. Vooral ook om de boodschap. Ik hoop dat die landt, gewoon door er te zijn. Dan hoef ik er niet over te praten. In gebiedende wijs enkelvoud.

 

 

Groen leven is niet zo moeilijk

Een beetje groen doen is zo moeilijk niet. Het is een kwestie van keuzes maken. Keuzes die mij een hartstikke goed gevoel geven. Wat soms moeilijk is zijn de gesprekken over mijn keuzes. Er zijn namelijk altijd mensen die mijn leefstijl lijken te willen bestrijden. Zelfs als ik mijn hoody niet draag. Het is blijkbaar moeilijk te geloven dat groen zijn vooral leuk is. En dat de moeite die het inderdaad soms kost, heel veel voldoening geeft. Waarom doe je dit toch allemaal, we doen het in Nederland toch best goed? En in mijn eentje ga ik het verschil toch echt niet maken? En als ik dan zo groen ben, waarom liggen er nog geen zonnepanelen op mijn dak? En als ik dan pretendeer veganist te zijn, waarom heb ik dan leren schoenen aan? Vragen die ik tegenwoordig lachend beantwoord. Ik leg uit, zonder mezelf te verdedigen. Maar ik draag ik liever de boodschap op mijn lijf, in gebiedende wijs enkelvoud. Dan hoef ik er niet over te praten.

 

 

Dat mag jij toch niet? Lastig.

Op eigen initiatief over mijn groene bezigheden praten doe ik dus liever niet. Als ik ergens blij van word krijg ik namelijk activistische neigingen en dat werkt meestal averechts. Maar online verspreid ik mijn boodschap graag. En ik heb sinds kort natuurlijk ook nog mijn lievelingstrui, dus de gesprekken komen als vanzelf. De leukste vind ik altijd de ‘dat-mag-jij-toch-niet’ vraag.  Aan tafel in een restaurant leg ik telkens uit dat ik alles mag eten, maar een andere keuze maak. En dat het echt niet lastig voor me is als er niets te kiezen valt van de kaart. Er is namelijk altijd een creatieve kok in huis en ik laat me graag verrassen. En ik ‘mag’ ook nog steeds mee om een paar dagen te dansen op Ibiza. Want ik vind het helemaal niet lastig om met de trein en de boot te gaan. Het is heerlijk om een paar uur solo te kunnen lezen, werken en relaxen.

 

En ja, ik ‘mag’ ook nog steeds mee shoppen. Ik duik tussendoor alleen wel een paar tweedehandswinkels in en skip wel eigenwijs de drempel van de fast fashion stores. Ook ‘mag’ ik best met de auto, maar laat hem liever staan. Dus heb ik iets meer reistijd nodig en geniet van mijn boek onderweg. De boodschap wordt steeds duidelijker. En ik hoef er niet eens over te praten. Zeker niet in gebiedende wijs enkelvoud.

 

Groen is besmettelijk

Langzaam went mijn omgeving er aan dat je bij mij alleen veganistisch voer krijgt. Met vaak complimenten achteraf. Soms deel ik zelfs een recept uit. Langzaam zien vriendinnen de charme van second hand shoppen. Soms tip ik ze mijn favoriete stores. Langzaam wordt duidelijk dat een afspreken in een kroeg in de buurt van de trein fijn is voor mij. Soms heb ik zelfs reisgenoten. Mijn hoody draag ik niet meer elke dag met een boodschap in gebiedende wijs enkelvoud. Ik hoef er niet eens meer over te praten. Groen leven is leuk en besmettelijk. Dus be happy & green in nineteen. Oeps, gebiedende wijs enkelvoud.

Vegan en op reis - De wereldkeuken van Kuala Lumpur
Een groen voornemen: minder nieuw, meer tweedehands