Plastic vissen in de Amsterdamse grachten

Plastic hier, plastic daar, plastic overal! Terwijl her-en-der rietjes in de ban gedaan worden en Boyan zijn best doet om de plastic soep wat helderder te maken, zitten we zelf af en toe met de handen in het haar: wat moeten we ermee? Minder plastic aanschaffen is één optie, helpen opruimen een andere. Wie bij het laatste een vies gezicht trekt: het kan ook leuk! In de Amsterdamse en Rotterdamse wateren kan je namelijk plastic vissen met Plastic Whale. Nee, niet met een hengel natuurlijk, maar met een net. In het verhaal hieronder neem ik je mee. Het begon…daar bij  de waterkant ♪♫

 

 

Waar is de boot?

Het is zondagochtend, kwart voor elf. Ik sta bij het Homo Monument, schuin onder de Westerkerk. Met mijn kop in de zon tuur ik over de Keizersgracht: komt hij er al aan? Volgens de dame met wie ik contact had, ga ik vandaag mee met de Airbnb Experiencevaart. Wat ik mij daar precies bij moet voorstellen, weet ik niet, maar ik ga er vanuit dat ik met toeristen op de boot zal zitten. Op dit moment zijn ze echter nog in geen velden of wegen te bekennen. Als ik na een tijdje mijn blik laat zakken langs de kadewand, zie ik opeens een klein sloepje in het water liggen. Er zitten mensen aan boord en een van hen draagt een blauw Plastic Whale shirt. Zou dat de boot zijn?! Dat kleine ding? Vraag me niet waarom, maar volgens mijn verbeelding zou ik vandaag met een enórme boot met daarop tientallen mensen meevaren. Gevalletje van te vaak naar de Canal Parade hebben staan kijken, associaties met echte walvissen én een slechte voorbereiding. In elk geval: ik loop erop af.

 

Het gevangen afval scheiden

De man in het blauwe shirt stelt zich voor als Marc. Hij is onze kapitein voor vandaag. De andere opvarenden bestaan uit een groep Zweden, een groep Britten en een Russische dame. De Zweden varen mee in verband met een studieproject, de Russische voor haar duurzame blog en de Britten omdat ze in hun thuisland regelmatig stranden schoonmaken. Nu ze een weekendje in Amsterdam zijn, leek het hun leuk om het nuttige met het aangename te verenigen. Zo’n tocht over de grachten is immers geen straf.Voor dat Marc de elektromotor aanzwengelt, legt hij ons uit hoe het werkt met de visnetten en het afval. Plastic flesjes, glazen flessen, overig plastic, plastic doppen en restafval moeten namelijk worden gescheiden. Niet alleen omdat dit logisch en gepast is bij een duurzame activiteit als deze, maar ook omdat het plastic gebruikt zal worden om er andere dingen van te maken. Om te beginnen: nog meer sloepjes als die waar we nu inzitten!

 

 

Bootjes van gerecycled plastic

Want daar begon het in 2011 allemaal mee: de boot van gerecycled plastic die Plastic Whale oprichter Marius Smit graag wilde maken. Omdat hij geen idee had hoe hij dit aan moest pakken, vroeg hij om hulp en vanaf toen ging het snel. De boot werd gemaakt, hij voer ermee door de Amsterdamse grachten om plastic troep uit het water te halen en niet veel later hing Starbucks aan de lijn: of hij het personeel wilde meenemen om plastic te vissen als bedrijfsuitje. De eerste Plastic Fishing Company ter wereld was geboren! Nu, vier jaar na de eerste boot is de vloot negen sloepjes groot en worden er van het opgeviste plastic niet alleen vaartuigen, maar ook bedrijfsmeubelen en wakeboards gemaakt. Ook is het bedrijf behalve in Amsterdam, ook actief in Rotterdam. Het doel van Smit is plasticvrije wereldwateren.Voor het zover is, moet er dus nog wel even doorgewerkt worden. Of zoals ze in Rotterdam zouden zeggen: ‘niet lullen, maar vissen!’

 

 

Daar drijft wat!

We varen de Keizergracht op.Volgens Marc nemen ze altijd een andere route en gaan ze naar plekken van waar ze denken dat er veel plastic is. Zo op het eerste gezicht valt het hier nogal mee. Dit stukje gracht valt niet in een uitgaansgebied en het was gisteren World Clean Up Day, wie weet is er daardoor minder zooi het water ingewaaid. ‘Daar drijft wat!’ roept een van de Britten voorin de boot. Marc zet koers richting de rechterkant van de gracht en verwachtingsvol kijken we naar wat het witte ding is dat in het water tegen de wand aanklotst. De Brit die er duidelijk het meeste zin in heeft (de andere zijn duidelijk nog aan het herstellen van een zware nacht), schuift zijn net uit en laat hem in het water zakken onder het witte ding dat lijkt op een geplastificeerd A4tje. Eenmaal aan boord blijkt het een menu van een restaurant. Niet zo vreemd, gezien er bovenop de kade een terras staat.

 

Bijna tweehonderdduizend plastic flesjes!

Sinds Marius Smit is begonnen met plastic vissen, heeft hij, samen met 21080 andere mensen karrevrachten aan rotzooi uit het water gevist. Tot en met september van dit jaar was de totale stand als volgt: 196.278 plastic flesjes, 2641 vuilniszakken met overig plastic en 2916 zakken met overig vuil. Dit is overigens niet alleen door particulieren en personeel van bedrijven opgevist, maar ook door schoolkinderen. Plastic Whale heeft ook een stichting waardoor scholen gratis kunnen vissen. Gratis vissen is overigens ook voor volwassenen mogelijk op de dag na Koningsdag en na de Canal Parade. Op die dagen vaart de volledige vloot uit, zodat er zoveel mogelijk troep van feestvierders uit de grachten verwijderd kan worden. Dit jaar haalde men na de Canal Parade 213 vuilniszakken met daarin 3255 flesjes uit het water!

 

 

Gekke vangsten

We varen verder richting de Leidseplein-buurt. Hier ligt er inderdaad wat meer. Niet alleen  de usual suspects zoals plastic flesjes, sigarettenpeuken en blikjes maar ook een portemonnee zonder geld (gerold?) en een verpakte bos bloemen (relatiecrisis?). Volgens Marc doen ze bij bedrijfsuitjes vaak wedstrijdjes als ‘wie vist het meest vreemde object uit de grachten?’ Op onze vraag wat de meest opmerkelijke vangst was, blijft Marc een beetje geheimzinnig. ‘Laten we zeggen dat het in de sfeer van lichaamsdelen was.’ Ok, daarmee weten we even genoeg. Ondertussen heeft de fanatieke Brit een drankfles opgevist: ‘nu nog elf bekers!’ De fles gaat in de emmer bij het andere glaswerk. Na bijna twee uur vissen zijn de afvalemmers en –zakken toch nog redelijk gevuld. Op mijn vraag hoeveel Plastic Whale-tours er nog zijn vandaag, antwoordt Marc dat het er op zondag vaak zo’n vier zijn. Vaak met kinderfeestjes.

 

Wat is de vangst?

Ondertussen is het bijna een uur en is het Homo Monument weer in zicht. De netten worden leeg gehaald, de zakken dichtgeknoopt. Als beloning voor de inzet, krijgen beide groepen een reep van sponsor Tony’s Chocolonely. Eenmaal aan wal, inventariseren we de vangst: een halfvolle vuilniszak met plastic flesjes, nog twee halfvolle met overig plastic en restafval, een emmer vol glazen flessen en een handvol plastic doppen. Minder dan ik verwacht had, maar goed: Plastic Whale vaart dan ook elke dag door de grachten. Als afsluiter maakt Marc voor ieder die dat wil een foto van de groep met de catch of the day. Het zit erop, we hebben onze goede daad volbracht!

 

Persoonlijk vond ik het erg leuke ervaring, ook als eenling met een vreemde groep mensen. Toch kan ik me voorstellen dat het extra leuk is om het met een groep vrienden of collega’s te doen als alternatief voor een gewone rondvaart. De kosten zijn vijfentwintig euro per persoon, maar dan zit je wel twee uur op het water. En je bent goed bezig. Zou het net zo verslavend werken als rommel van de straat op rapen? Als ze me missen…♪ ♫

 

Voor meer informatie, kijk op de site van Plastic Whale

 

Help! Hoe richt ik mijn leven duurzamer in?
Waarom ik wél eten in plastic koop
NO COMMENTS

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.