MENU
mobile-logo

0

Een wereld zonder afval

Wat als we allemaal onze rommel opruimen? Die gedachte is de basis van de aanpak van MUD Jeans, het circulaire jeansmerk dat vijf jaar geleden het concept Lease A Jeans introduceerde. Stel je voor: je koopt of leaset een spijkerbroek en na een tijd ben je erop uitgekeken. Normaal zou die jeans waarschijnlijk ergens achter in een kast verdwijnen, bij MUD Jeans kan je hem inwisselen voor een nieuwe. MUD Jeans blijft zogenaamd eigenaar van de grondstoffen. Oude broeken worden gerecycled tot nieuwe exemplaren of worden eerst als vintage exemplaar verkocht.

 

Circulair design

De definitie van de circulaire economie is dat producten zo ontworpen worden dat de grondstoffen gemakkelijk geschikt zijn voor hergebruik. De fashionbranche is de op een na meest vervuilende sector. Alleen al in Nederland belandt elk jaar 182 miljoen kilo aan kleding op de brandstapel, terwijl meer dan negentig procent van het katoenafval recyclebaar is. MUD Jeans heeft daarom een systeem bedacht waarbij alles wat ze in de markt zetten uiteindelijk weer terugkomt. Om het zo eenvoudig mogelijk te maken, houdt MUD Jeans daar in het design van de producten al rekening mee. Vandaar dat MUD Jeans zijn broeken bijvoorbeeld niet voorziet van leren labels, maar geprinte labels op de jeans drukt. Als een broek wordt verwerkt tot een nieuw exemplaar, hoeven zo bovendien alleen de ritsen en klinknagels verwijderd te worden. Leuke bijkomstigheid: dit maakt de jeans 100% vegan friendly.

 

 

Recyclen

Of de jeans nu gekocht of geleased zijn, klanten kunnen hun gedragen broeken inleveren voor hergebruik. Oude jeans zijn volgens MUD Jeans namelijk een prima basis voor nieuwe jeans. Hiermee maakt MUD Jeans veel impact omdat ze het gebruik van natuurlijke bronnen beperken. In een fabriek in Valencia wordt de stof uit elkaar gehaald en verwerkt tot nieuw garen. Wat recycling van kleding lastig maakt, is het feit dat veel fashionproducten uit gemengde stoffen als katoen, elastaan en polyester bestaan. Vandaar dat MUD Jeans’ kleding grotendeels gemaakt is van katoen. Een product van honderd procent gerecycled katoen is nog niet mogelijk. Op termijn moet ook dat volgens Van Son kunnen.

 

Innovatieve productiemethoden

MUD Jeans houdt de technologische ontwikkelingen nauw in de gaten om te zien of er innovatieve productiemethoden zijn die de impact van hun jeans nog verder kunnen verbeteren. Een beetje denim gek zijn ze wel. Zo werkt MUD Jeans voor de kleuren van de broeken sinds kort met zogenoemd non-toxic indigo, dat minder schadelijk is voor het milieu.

 

Het doel van MUD Jeans: unieke washings creëren die zo weinig mogelijk water en chemicaliën verbruiken. Er zijn veel initiatieven die het wassen van jeans schoner maken, zowel voor het milieu als voor de werknemers in de supply chain. Een kleine opsomming van onze filosofie en ideeën:

 

  1. First things first, we houden niet van chemicaliën, daarom vermijden we ze in onze productie, 75% van onze jeans zijn geproduceerd zonder het gebruik van chemicaliën. Onze ambitie is zero chemicaliën te gebruiken in al onze jeans.

 

  1. Water is life, qua water bieden de moderne technieken zoals laser en ozon een perfect alternatief voor de oude (en vieze) technieken zoals handbrushing, zandstralen, stone washing & potassium permanganate (PP) spray. Natuurlijk maken wij bij MUD Jeans reeds gebruik van deze ecologische alternatieven. Specifiek het elimineren van PP spray en stone washing zijn revolutionair in de industrie.

 

  1. Om het compleet te maken, heeft Yousstex International, MUD Jeans’ fabrikant, een supersonische waterzuiveringsinstallatie, met deze installatie recycleren ze tot 95% van het water gebruikt in productie. Dit heeft een gigantische impact op de ecologische voetafdruk. Oh en tijdens de Production Tour waarbij Team MUD de fabriek in Tunesië bezocht dronk het hele team dit gerecycleerde water en raad eens, en hebben het allemaal overleefd!

 

Meer weten over MUD Jeans? Neem een kijkje op de website!

 

0

Een familieteam met een missie: BELLO & ECO

Wij zijn een internationaal familieteam met een missie: zorgen dat iedereen het beste van de natuur in de kledingkast kan hebben hangen door het aanbieden van duurzame en betaalbare kleding en accessoires. De combinatie van vakmanschap, eeuwenoude tradities, moderne trends en natuurlijke grondstoffen, maakt dat onze producten niet alleen modieus, maar ook ecologisch zijn. Dit is de filosofie achter BELLO & ECO: Mooi en duurzaam. Wij willen graag bijdragen aan de bewustwording over duurzaamheid. Door het aanschaffen van onze kleding zullen onze klanten bijdragen aan het groen houden van onze planeet en aan het blijven investeren in sociale en milieuvriendelijke producenten.

 

 

Het beste van de natuur in de kledingkast

Door het goed onderhouden van zakelijke relaties met de leveranciers van duurzame artikelen proberen wij zo veel mogelijk de uiteindelijke kosten van onze kledingstukken en accessoires te verlagen.De voornaamste reden hiervoor is dat wij duurzame producten die op een eerlijke manier voor mens én milieu zijn gemaakt, voor iedereen beschikbaar willen stellen. Onze planeet is uniek en onvervangbaar, daarom verdient het ons respect en onze zorg. Door iets moois en duurzaams in je kleding kast te hebben zul je niet alleen een bijdrage leveren aan het beschermen van de aarde maar zul je je daardoor ook goed voelen!

 

Persoonlijk en inspirerend

Regelmatig contact houden met onze klanten is voor ons zeer belangrijk. Daarom willen wij graag op een persoonlijke manier onze producten laten zien door bijvoorbeeld de artikelen en voorbeeldmodellen uit onze collectie bij je langs te brengen. Een goed gesprek over mode en duurzaamheid is altijd inspirerend. Wij zijn ook bereid om workshops te verzorgen over duurzaamheid voor alle geïnteresseerde partijen.Het kan een leerzaam en inspirerende evenement voor je leerlingen op een basisschool, middelbare school of studenten op een hogeschool. Of bij een buurt, kerk of verzorgingstehuis bijeenkomst. Met z’n allen kunnen wij een bijdrage leveren aan het welzijn van mens, maatschappij en milieu.

 

 

Alpaca wol collectie

Onze eigen Bello & Eco ‘Ready to Wear’ Alpaca wol collectie wordt met liefde gemaakt in Huaraz, Peru. De lokale gemeenschap wordt bij alle onderdelen van dit proces betrokken, met als gevolg dat de leden van deze gemeenschap fatsoenlijke kansen krijgen om te werken, onderwijs volgen en vooral een kans hebben op betere levensomstandigheden. Peruaanse ambachtslieden zijn zeer kundig in het breien, weven en produceren van mooie kleding. Daarnaast is Alpaca wol duurzaam en één van de mooiste wolsoorten in de wereld omdat het warm, luxueus, hypoallergeen en waterafstotend is. Echt mooi en duurzaam!

 

“Onze planeet is uniek en onvervangbaar, daarom verdient het ons respect en onze zorg.”

 

Meer weten over Bello & Eco? Neem een kijkje op de website. 

0

Sailors For Sustainability: Per zeilschip op zoek naar duurzaam

Over Ivar en Floris

Ivar Smits (Soest, 1974) en Floris van Hees (Leiden, 1978) zijn samen Sailors for Sustainability. Ivar is opgeleid als bedrijfskundig ingenieur (Universiteit Twente), communicatiedeskundige (Erasmus Universiteit) en sustainability leader (University of Cambridge). Tot kort voor vertrek was Ivar duurzaamheidsmanager bij AkzoNobel. Floris is opgeleid als jurist (Universiteit Maastricht) met een specialisatie in mensenrechten en democratie (European Inter-University Centre). Floris werkte als advocaat bij Clifford Chance en zette voor vertrek een project op dat maatschappelijke organisaties toegang geeft tot gratis juridisch advies (Pro Bono Connect).

Het project

“We maken een wereldreis per zeilschip. Onderweg zoeken we naar oplossingen voor duurzaamheidsvraagstukken die al in de praktijk werken. Denk aan hernieuwbare energieopwekking en -opslag, alternatieve geldsystemen, nieuwe manieren van recycling, lokale voedselvoorziening en systemen om spullen te delen. Dit soort duurzame oplossingen bezoeken we, beschrijven we in woord en beeld en verspreiden we via artikelen en vlogs. Zo willen we mensen inspireren en aanzetten tot duurzame gedragsverandering.”

Het roer om

“Toen wij elkaar zo’n zes jaar geleden leerden kennen, woonde Ivar al op zijn zeilboot. Bij elke vakantiebestemming die Floris voorstelde, antwoordde Ivar dat je daar ook per zeilschip naartoe kon varen. Voor hem was zeilen toen al dé manier om ergens te komen. Vliegen op fossiele energie kon volgens hem écht niet meer. Voor Floris was het nog wennen, maar hij zag al snel de voordelen. Je komt op de mooiste plekken, hebt je eigen huis mee en beweegt je voort op windenergie. Een zeilcursus als verjaardagscadeau gaf de laatste zet. Toen Floris beter kon zeilen, zag ook hij een wereldreis per zeilschip zitten.”

Duurzaamheid als Thema

“We waren het al snel eens dat duurzaamheid een belangrijk thema zou worden tijdens onze reis.  In een vreemd land doe je allerlei indrukken op. Veel dingen gaan zoals je gewend bent, andere zijn minder goed geregeld en op sommige gebieden lopen andere landen voorop. Daar zagen we kansen: als we de innovatieve voorbeelden verzamelen, goed bestuderen en met zo veel mogelijk mensen delen, dan kunnen we daarmee de verduurzaming van onze eigen samenleving versnellen. Want dat de behoefte hieraan groot is, blijkt elke dag uit het nieuws. Daarin volgen de economische crisis, sociale problemen en de achteruitgang van de natuur elkaar in rap tempo op.

Ivar is op de boot de schipper, want het is zijn boot en hij heeft meer zeilervaring. Maar Floris is de “landkapitein”; hij zoekt uit waar we naartoe moeten en regelt vervoer en dergelijke. Al het andere doen we samen.”

Doel

“We laten zien dat de bouwstenen voor een duurzame samenleving al bestaan en werken. Door die te tonen, willen we mensen inspireren en aanzetten tot duurzame gedragsverandering. Om dat doel te halen, moeten de oplossingen die wij laten zien, zo veel mogelijk mensen bereiken. Dus een groter bereik – artikelen over de oplossingen in verschillende media, meer social media volgers en bezoekers van onze site – is daarvoor nodig. En natuurlijk dat mensen ook echt hun gedrag aanpassen. Niet alleen als individu, maar bijvoorbeeld ook als familie, als lid van de gemeenschap, als klant, als werknemer, als ondernemer en als stemmer.”

Tijdsmanagement

“Wij krijgen veel steunbetogingen voor onze missie en worden blij van positieve reacties op onze artikelen en video’s. Ook hebben we een aantal partners die onze artikelen en vlogs deelt, waardoor de duurzame oplossingen meer mensen bereiken. De uitdaging zit in tijdsmanagement. Alles dat met zeilen te maken heeft, kost tijd. Denk daarbij niet alleen aan de overtochten, maar ook aan een routeplanning maken, het weerbericht bestuderen, de boot repareren en huishoudelijke zaken zoals de boodschappen en de was. Daarnaast gaat er veel tijd zitten in onderzoek naar duurzame oplossingen, afspraken maken, er naartoe reizen en de interviews en beeldopnamen uitwerken. Als een artikel en de bijbehorende videoclip dan af zijn, is het erg motiverend als die dan ook bekeken en gedeeld worden.”

Motivatie

“De sociale onrechtvaardigheid en vernietiging van de natuur gaan ons aan het hart. We zien dat er niet alleen verandering nodig, maar ook mogelijk is op veel terreinen. Tegelijkertijd beseffen we hoe bevoorrecht we zijn met onze kennis en middelen om deze reis te kunnen maken. Deze tijd vraagt om “alle hens aan dek” en we hopen zoveel mogelijk mensen te inspireren tot duurzame actie. Op deze manier willen we ons steentje bijdragen aan een betere wereld voor onszelf en de generaties na ons.

Als we weer terug zijn in Nederland, zouden we ons graag verder willen inzetten voor de verduurzaming van de maatschappij. Hoe dat er precies uit gaat zien, weten we nog niet. Eerst maar eens de zeilreis afmaken!”

Boodschap

“Laat je inspireren door de duurzame voorbeelden de we hebben beschreven! Misschien sta je er niet dagelijks bij stil, maar we hebben allemaal enorm veel keuzes. Gebruik je hernieuwbare energie? Kies je voor een fossielvrij transportmiddel? Eet je biologisch en lokaal geproduceerd voedsel? Stel je eisen aan je bank en pensioenfonds op het gebied van mensenrechten en groen beleggen? Betrek je klimaatverandering in je politieke keuzes? Hoeveel spullen heb je eigenlijk nodig?

 

Realiseer je dat er altijd wel iemand is met nog meer geld, een nog groter huis, of een nog snellere auto. Het is veel zinvoller om tevreden te kunnen zijn met genoeg. Wij hebben inmiddels ontdekt hoe fijn het is om te “ontspullen” en meer te delen. Minder bezit, meer ervaringen. Minder werken, meer vrije tijd. Dan ontstaat er ook meer ruimte voor bewustwording en reflectie.”

 

 

“Misschien sta je er niet dagelijks bij stil, maar we hebben allemaal enorm veel keuzes.”

 

Meer weten over de reis van Ivar en Floris? Volg hun reis op social media of via de website van Sailors for Sustainability!

0

Nijmegen is dit jaar uitgekozen als European Green Capital van 2018. Dit heeft mij tot denken gezet hoe ik mijn leven en dat van mijn gezin duurzamer kan maken, met steeds minder afval, tegen een betaalbare prijs, want duurzaamheid wordt vaak gekoppeld aan een duur leven. Natuurlijk laten we de auto zo veel mogelijk staan en fietsen we door weer en wind naar ons werk of school, nemen we onze eigen tas mee als we boodschappen doen en scheiden we ons afval netjes, maar als we dan lezen dat het gescheiden afval ergens anders op de wereld in de natuur terechtkomt in plaats van dat het gerecycled wordt krijgen we toch onze bedenkingen. Dan maar op zoek naar een beter alternatief en dat is een duurzamer gezinsleven, zodat we als gezin elke dag kunnen werken aan een beter milieu. We hebben als doel gesteld om elke dag iets aan onze leefstijl te veranderen. Onze bevindingen houden we bij op de website duurzaamgezinsleven.nl, zodat het ook voor andere geïnteresseerden een inspiratiebron kan zijn.

In het begin van onze missie zijn er dagelijks veranderingen door te voeren, waaronder het vervangen van de plastic tandenborstels door een bamboo variant. Geen toiletreiniging meer met bleekmiddel, maar met citroen en zeezout en het plastic van de broodzakken verruilen we voor biologisch katoen. De veranderingen zijn inmiddels zo ingeburgerd dat het onderdeel uitmaakt van ons dagelijks leven en onze gebruiksvoorwerpen niet meer elke dag aan verandering onderhevig zijn.

Wat echter wel veranderd is onze mindset. In wat we voorheen als afval beschouwde zien we nu hele andere functionaliteit. Ongemerkt sluipen er veel gewoontes in die heel makkelijk, door er bewuster mee bezig te zijn, duurzamer kunnen. Bedrijven bedenken een bepaald voorwerp en de huidige maatschappij is erop gericht om niet verder te denken. Zodra een voorwerp niet meer recht doet aan wat een bedrijf voor ogen heeft gooien we het weg, terwijl er vaak nog hele mooie, andere voorwerpen van te creëren zijn, als je maar creatief nadenkt. Creaties zoals een haarband gemaakt van t-shirts of nieuwe washandjes van oude handdoeken.

Als je tijd besteed aan het creëren van iets nieuws van oude afgedankte voorwerpen krijgen spullen ook veel meer betekenis en omdat we er zorg aan besteden krijgen we er ook meer waardering voor.

Zo waren we er ook niet van bewust hoe vreselijk veel plastic er om ons heen is. Omdat het onderdeel is geworden van de hedendaagse maatschappij zagen we het gewoon niet. Door bewuster te leven laten we zo veel mogelijk  plastic achterwege. We reduceren het eenmalig gebruik van plastic verpakkingen aanzienlijk door onze groenten en fruit verpakkingsloos op de markt bij de ecoboer te halen en eigen blikken, tassen en eierdoosjes mee te brengen.

Soms is het even wat investeren, neem bijvoorbeeld de bio-katoen broodzakken, maar uiteindelijk halen we er veel voordeel uit. We kopen wekelijks 6 broden. Wat uitkomt op 24 plastic verpakkingen per maand en 288 plastic verpakkingen per jaar! De aanschaf van de biologische broodzakken scheelt een hoop plastic afval.

Al met al is de missie voor een duurzamer gezinsleven een zoektocht geworden die ons nu en in de toekomst veel meer oplevert dan we in eerste instantie hadden kunnen bedenken!

0

”Stel je eens een leven voor met minder: minder spullen, minder rommel, minder stress, minder schulden, minder ontevredenheid.

Een leven met minder afleidingen.​

Stel je nu eens een leven voor met meer: meer tijd, meer betekenisvolle relaties, meer groei, meer geven aan anderen, meer tevredenheid.

Een leven met passie dat niet belast wordt door de chaotische wereld om je heen.

Wat je je voorstelt is een bewust gekozen leven. Niet een perfect leven — niet een makkelijk leven — maar een simpel leven.

Een minimalistisch leven.”

 

Met deze woorden begint de Netflix docu ”The Minimalists’’. Een boodschap die steeds vaker aanslaat bij het grote publiek, want laten we eerlijk zijn: in de huidige after-crisis welvaart gaat het weer steeds vaker over meer. Meer koopkracht, meer spullen, meer vierkante meters, meer van alles wat ons hartje begeert. Onze maatschappij heeft zich georganiseerd rondom groei, zonder een duidelijk eindstation of een punt van tevredenheid. Er is altijd meer. Meer om te produceren, meer om winst mee te maken en meer om te consumeren. Want als consument is het belangrijk om bij te blijven, trends te volgen en spullen te kopen die ons geluk beloven. Centrale vraag aan mezelf in dit groeiscenario is: Waarom ga ik hier eigenlijk in mee terwijl ik rationeel allang weet dat ik er niet gelukkiger van word of de aarde er mooier mee maak? En wat heeft dat met minimalisme te maken?

 

 

Want ik zie het mezelf regelmatig doen hoor: iets kopen voor een later moment dat ik het wellicht nodig heb (want: “nu in de aanbieding, ik ben toch in de stad, we zijn toch shoppen, da’s gezellig”). Een leuk jurkje kocht ik ‘alvast’ voor die bruiloft van over vijf maanden. Om vijf maanden later te constateren dat de jurk in kwestie toch niet zo on trend is als ik zou willen, om -jawel- een andere jurk uit de kast te trekken die ik allang had. Vanuit een soort angst voor schaarste bewaar ik van alles. Zo was ik trots eigenaar van zeven (!) scharen. Zelfs als ik een schaar vast zou kunnen houden met m’n beide voeten en ik m’n knipsels zou doen als een soort Edward Scissorhands, zelfs dan… zou ik er nog drie over hebben. Maar toch. Ik bewaarde ze. Want: zonde om weg te gooien, ze deden het nog goed en stel nu dat een schaar kapot zou gaan dan had ik nog wat reserve. Ook was ik trotse eigenaar van allerlei knutselprojectjes. Vooral projectjes waar ik ooit mee begonnen was, maar nooit afgemaakt heb (geborduurd telefoonhoesje, anyone?). Deze wegdoen, daar dacht ik geen seconde over na: ik ging het ooit afmaken. En tot die tijd me altijd geconfronteerd voelen met m’n rondslingerende to-do projecten.

MINIMALISME GAAT OVER MEER DAN SPULLEN

Dat groei- en bewaarmechanisme zag ik niet alleen bij spullen, maar ook in mijn sociale leven. Groeien in allerhande competenties op m’n werk, ergens naartoe werken waar je nu nog niet bent. Je sociale netwerk laten groeien, want meer contacten is altijd handig. Maar ook: groei in de hoeveelheid informatie die ik op een dag te verwerken krijg (social media!) en groei in het aantal activiteiten in m’n agenda (FOMO!). Meer lijkt beter, zowel sociaal als in spullen, en dat leidt tot een druk leven. Allerlei factoren in ons leven groeien, maar de hoeveelheid tijd in één dag blijft beperkt tot 24 uur. Dat betekent dat we – over het algemeen – steeds meer dingen doen, die dingen steeds vluchtiger doen en dus minder aandacht kunnen geven aan onze bezigheden dan voorheen. Als ik mensen om me heen spreek, zit eigenlijk niemand te wachten op zo’n druk leven, maar toch hebben we het allemaal. Hoe stap je daar dan uit?

Als antwoord op deze vraag greep het principe van minimalisme me. Het idee dat je bewust focust op datgene wat echt belangrijk voor je is, zodat je meer geluk, voldoening en vrijheid ervaart. Je niet richt op groei maar op het vinden van focus. ”The Minimalist” goeroes Joshua Fields Millburn en Ryan Nicodemus laten zien dat minimalisme als leefstijl helpt om ontevredenheid te verminderen, duurzamere keuzes te maken, tijd terug te pakken, in het moment te leven, passies te volgen, echte vrijheid te ervaren, te focussen op je gezondheid, te groeien als individu (ha dus toch nog wat groei!) en jezelf te bevrijden van onnodige spullen. Dit klinkt waarschijnlijk nogal zweverig, maar dit hoef je gelukkig niet helemaal zelf uit te vinden. Zo zijn er online allerlei challenges en blogs te vinden van minimalisten die al inspirerende stappen gezet hebben in het vinden van focus.

 

DE EERSTE STAP

De eerste stap die je kunt zetten is het vaststellen van de zaken die jij écht belangrijk vindt in het leven. Voor de één is dit heel gemakkelijk, voor anderen, zoals ikzelf, is dit al een hele zoektocht. Echter, deze stap is ontzettend belangrijk: als helder is wat jij belangrijk vindt, weet je waar je op gaat focussen en kun je afleidingen elimineren. The Minimalists hebben hiervoor een handig 21-stappen programma opgesteld, die je kunt vinden op hun website. Wat mij hielp tijdens deze eerste stap is het loslaten. Letterlijk loslaten van spullen. Ik heb inmiddels ruim 1.000 spullen weggedaan en geen van die spullen heb ik een seconde gemist. Het gaat hierbij niet om een hoge score, maar om het uitvinden wat jouw ‘maatstaven’ zijn. Wanneer weet je of iets een bijdrage levert aan jouw leven? Of het je geluk oplevert? Of je het zou missen? Om te beginnen maakte ik met mezelf de afspraak dat ik een maand lang elke dag zou minderen (dag 1: minus 1, dag 2: minus 2, dag 24: minus 24 artikelen). Hierdoor raakte ik geïnspireerd om meer uit te zoeken over minimalisme als leefstijl en de samenhang met duurzaamheid en persoonlijke groei. Dát was het moment dat ik me realiseerde dat het minimalisme-concept me zou kunnen helpen bij mijn ontwikkeldoelen om meer geluk en rust te vinden in de alledaagse hectiek. Ik ben er nog lang niet, maar dat hoeft ook niet: mijn focus is voorlopig om uit te zoeken hoe ik mijn doelen ga bereiken. Eén ding is daarin zeker: Less is more.

 

Meer weten? Goede sites om te beginnen zijn:

0

Moestuinieren: even stoppen met denken en alleen maar ‘doen’

Ken je dat? Al die gedachtes in je hoofd? Je vliegt en rent maar door, tijd om even stil te staan of zijn, is er nauwelijks. Ik ben ook zo iemand. Behalve als ik in mijn moestuin ben. Daar gaat mijn hoofd even op mute.

 

Ik ben een typisch stadsmens: festivals, films en kopjes koffie in knusse cafés. Als je me drie jaar geleden had gezegd dat ik zou gaan moestuinieren, had ik je verbaasd aangekeken. In de stad? Moestuinieren is toch alleen voor ‘bejaarden’ met een enorme lap grond in hun bezit? Boy, was I wrong.

 

Burn-out

Drie jaar geleden zag mijn leven er overigens helemaal niet meer zo stads uit. Festivals, films en kopjes koffie? Dat deed ik niet meer. Ik lag compleet uitgeteld op de bank. Diagnose: burn-out. Ik zal je het lange verhaal besparen. Maar in het kort: ik zorgde voor mijn zieke vriend (inmiddels ex), werkte 36 uur per week en had daarnaast ook nog een eigen tekstbureau. Recipe for disaster bleek achteraf.

 

Alsof het zo moest zijn

En precies in die periode, waarin ik keihard de bodem raakte en dagelijks paniekaanvallen had, vertelde een collega me dat er lapjes grond vrijkwamen in de buurttuin bij mij om de hoek. Dat triggerde iets.

Als kind was ik altijd buiten, mijn vader aan het helpen in de tuin en aan het frotten in mijn eigen tuintje met een zelfgemaakt vijvertje. Ik herinnerde me hoe heerlijk dat was. Ik bracht er uren door en vergat de tijd compleet. Zoals je als kind nog zo makkelijk kan. Zonder er echt over na te denken, meldde ik mezelf aan. Ik kreeg het allerlaatste vrije lapje. Alsof het zo moest zijn…

Ik kan echt helemaal opgaan in het zaaien van mijn groenten

 

Rust en natuur

Drie jaar later is er heel wat veranderd. Ik heb mijn vaste baan opgezegd en ben freelance tekstschrijver. Mijn huidige lapje grond is vier keer zo groot als het lapje waarmee ik begon (nog steeds heel klein hoor: 6,5 m2). En ik heb een eigen moestuinsite: moesmeisje.nl.

Ik ben echt helemaal om: moestuinieren is geweldig en zeker niet alleen iets voor grijsaards. Sterker nog: in mijn moestuin zijn de meeste leden juist onder de vijftig. Ze komen daar om met of zonder hun jonge kinderen te genieten van de rust en de natuur. Gewoon middenin de stad.

 

Hoofd en telefoon uit

Zelf merk ik hoe heilzaam het is om die rust te kunnen opzoeken. Ik woon middenin Utrecht, in de levendige en gezellige wijk Lombok. Hier is altijd wat te doen, de straten zijn nooit leeg. Dat is ook de charme van deze wijk, waar ik enorm van geniet. En tegelijkertijd heb ik soms de behoefte om me daar aan te onttrekken. Even niet bezig zijn met sociale activiteiten en sociale media. Wat oeffff, daar ben ik toch wel aan verslaafd hoor.

De moestuin is voor mij de plek waar mijn hoofd op mute gaat en de telefoon weg (behalve natuurlijk als ik filmpjes van mijn groenten maak voor mijn Insta Stories;-)).

Hier ben ik alleen maar met mijn handen bezig. Ik laad mezelf op, zodat ik daarna weer ruimte in mijn hoofd heb om mijn werk als tekstschrijver goed te doen. Want creativiteit ontstaat juist op momenten dat je jouw hoofd even rust gunt.

 

Herstellen

Ik ben helaas nog niet helemaal hersteld van mijn burn-out, maar het gaat wel stukken beter met me. Moestuinieren heeft me de rust gegeven waar ik zo naar op zoek was. En ik houd me steeds meer met dingen bezig die ik belangrijk vind en waar ik energie van krijg. Ik richt me niet meer op al het negatieve nieuws in de wereld, maar kijk naar de mooie dingen om me heen. En ik denk na over hoe ik de wereld zelf een beetje mooier kan maken. Bijvoorbeeld door duurzamer te leven. Moestuinieren is daar een goed voorbeeld van. In mijn volgende blogs vertel ik je daar graag meer over.

 

Hoe vind jij rust?

Herken je jezelf in mijn blog? Dat altijd maar druk zijn en die duizenden gedachtes in je hoofd? Hoe kom jij tot rust? Ik ben benieuwd!

0

De afgelopen maanden las ik steeds meer berichten over plastic afval en hoe slecht dit is voor het milieu. Ik had thuis al netjes drie verschillende afvalbakken staan om mijn afval te scheiden en vond dat ik al best goed bezig was. Toen ik op Instagram een challenge voor ‘Plastic free July’ voorbij zag komen, was ik toch wel geïnteresseerd en wilde ik kijken op welke manieren ik mijn plastic afval kon verminderen. Ik had een duidelijk doel voor ogen; mijn plastic afval halveren die maand. Dat leek mij realistisch en ik begon vol goede moed! Na wat onderzoek online kwam ik er al snel achter hóe slecht plastic nu eigenlijk is. Wist je dat er jaarlijks 300 miljoen ton plastic gemaakt wordt? En de helft daarvan is plastic voor eenmalig gebruik! Hiervan wordt maar ongeveer 12 procent gerecycled… (www.plasticfreechallange.org) Daar schrok ik enorm van. Alleen het scheiden van mijn afval, was dus misschien niet zo goed als ik dacht. In plaats van recyclen als doel, wilde ik waar mogelijk minderen in plastic afval.

 

Het meeste plastic afval wat ik had kwam door mijn wekelijkse boodschappen. Veel producten zoals fruit, groenten, bonen, granen en brood kocht ik in een plastic verpakking. Hier kon ik zeker wat in veranderen. Ik woon in een dorp en heb geen toegang tot (deels) verpakkingsvrije winkels, dus ik moest creatief zijn. En dat is gelukt! Aan het eind van de maand had ik mijn doel gehaald, mijn plastic afval had ik gehalveerd! Ik deel hieronder met jullie mijn tips. Het zijn kleine aanpassingen die je geen extra geld kosten, maar je wel veel plastic verpakkingen schelen. Met deze kleine veranderingen ben je ineens een stuk groener bezig!

 

Zorg dat je altijd een tasje bij je hebt

Als ik week boodschappen doe, neem ik altijd tassen mee naar de winkels. Maar wanneer ik spontaan iets nodig heb of wil kopen, ben ik daar niet altijd op voorbereid. Voor die momenten is het fijn als ik al een tasje bij mij heb. De canvastassen die ik heb, kunnen heel klein opgevouwen worden en nemen op die manier amper ruimte in, in mijn tas.

 

Shop met een lijstje (en een volle buik!)

Honger hebben als je boodschappen gaat doen is nooit aan te raden; je komt met veel meer eten terug dan je nodig had. En vaak zijn dat ongezonde producten, die vrijwel altijd verpakt zijn in plastic. Door met een lijstje te winkelen, bespaar je waarschijnlijk geld en plastic. En je lijf zal er vast ook blij mee zijn! 😊

 

Koop groenten en fruit uit het seizoen

Door seizoensgebonden producten te kopen, bespaar je meestal geld en plastic verpakkingen! De producten doen er minder lang over om van het land naar de winkel te komen en hebben daarom vaak geen verpakking nodig. Een leuke bijkomstigheid: Zo eet je meer verschillende soorten groenten en fruit. Deze losse producten kun je in verschillende tassen doen (zodat ze heel blijven), maar je kunt ook speciale groenten en fruit zakjes kopen. Als je creatief bent kun je die zakjes ook zelf maken van oude kussenslopen! Op internet heb je veel voorbeelden van hoe je dat kunt doen. Je kunt in de winkel kijken welke producten onverpakt zijn, maar je kunt ook kijken in de groente en fruit kalender van milieu centraal. Daar kun je per maand zien welke producten van het seizoen zijn en het minst belastend zijn voor het milieu. https://groentefruit.milieucentraal.nl/

 

Kijk naar alternatieven

Sommige producten heb je wel gewoon nodig (of wil je graag eten) die verpakt zijn in plastic. Probeer dan eens op zoek te gaan naar een alternatief. Zo ben ik overgestapt van tomaten passata uit pak, naar passata uit een glazen fles. Producten als rijst en pasta zijn verkrijgbaar in plastic én kartonnen verpakkingen. Neem volgende keer de kartonnen mee! Dat kun je dan mooi in de papierbak gooien. Ook kun je kijken naar voordeelverpakkingen. Door groot in te kopen, heb je maar één verpakking nodig in plaats van meerdere kleine. Thuis kun je dit in leuke glazen potten of bakjes doen.

 

Wees lief voor jezelf

Door in ‘alles of niets’ te denken, maak je het jezelf vooral heel moeilijk. En heb je eerder kans om te denken; ‘Nou laat maar, dit is niets voor mij’. Door juist trots te zijn op de kleine veranderingen die je maakt, zullen ze ook eerder een gewoonte worden. Zelf die ene plastic verpakking die je laat liggen, is er weer een. En ja, zelfs dat helpt om de wereld een stukje meer plastic vrij te maken!

 

 

 

0

Als ik denk aan duurzaamheid, denk ik onbedoeld aan de Geitenwollensokken-hippie, de boomknuffelaar, de onzelfzuchtige dierenvriend, de treinreiziger die nooit meer op tijd aankomt omdat de treinen nooit rijden, de bewoner van een zelfgebouwde boomhut-woning (die natuurlijk enkel op zonnepanelen werkt), de die-hard vegan.. etc..

 

Als ik eerlijk ben, wou ik dat ik een van bovenstaande onzelfzuchtige mensen was. Dat meen ik. Ik heb er veel bewondering voor. Maar ik ben nou eenmaal gehecht geraakt aan de dingen die het leven makkelijker maken. Want in mijn ogen staat duurzaamheid gelijk aan ‘veel moeite en tijd’.

 

Als je fulltime werkt en naast het huishouden ook nog een klein beetje van de wereld om je heen wilt genieten moet je soms gewoon gaan voor de snelle hap, de auto, de voorgesneden groenten en de korte citytrip met het vliegtuig.

 

Toch?

 

 

Maar iets zit me niet lekker.

 

Soms speelt mijn geweten op en vraag ik me af wat er gebeurt als we de aarde hebben leeggeplukt en vol hebben gegooid met plastic? Waar we heengaan op vakantie als eigenlijk alle bestemmingen er even troosteloos uitzien? Diep in ons hart weten we allemaal dat we niet kunnen blijven consumeren zoals we nu doen. We weten allemaal dat we moeten veranderen, maar ik wacht tot op heden nog steeds op de dag waarop mijn buurman de eerste stap zet…

 

Het is dus duidelijk; verandering moet vanuit onszelf komen. Daarom wil ik in de aankomende maanden op zoek naar manieren om mijn levensstijl te vergroenen, zonder mijn leven compleet om te gooien. Ik ga mijn leven onder de loep nemen en persoonlijk onderzoeken (en ondergaan) welke kleine, of grote veranderingen voor mij haalbaar zijn.

 

Wordt vervolgd….

 

De volgende keer: “Research: Mijn zonden op een rijtje”
POST TAGS:

0

Mijn naam is Lydia, 34 jaar, samen met mijn man heb ik de zorg en verantwoordelijkheid voor onze kinderen: de beginnend puberende tiener Deborah, de intense kleuter Eden, peuter Joah die alles op een drafje doet , vooral weg lopen, en onze baby Maeve. Ik mag nog baby zeggen. Met dit toch wel drukke gezin wonen wij in een rijtjeshuis midden op de veluwe. Als ik naar buiten kijk is het alvast lekker groen. En thuis wordt het ook steeds een beetje groener. Joah en Maeve dragen wasbare luiers. We proberen steeds minder verpakkingsafval en wegwerpproducten te kopen en de komende maanden zullen we beslissen welke investeringen we moeten nemen om ons rijtjeshuis uit 1971 zuiniger te maken.

 

“Als iemand dit moet doen, ben ik het wel.” Was één van de gedachten die ik had over wasbare luiers. “Ik ben thuisblijfmama; het bespaart geld op meerdere manieren en ik ben meestal de enige die overdag verschoont. Als ik zo een paar wegwerpluiers uitspaar dan scheelt dat toch weer in die container en op de afvalhoop.” Een gekke gedachte natuurlijk, want iedereen kan in principe wasbare luiers gebruiken, ook de oppas. Mijn conclusie was dat ik echt bijzonder weinig argumenten had om wegwerp te  blijven gebruiken.

 

Het moment: Joah was net een paar weekjes oud. Ik kende de termen pocket luiers, inleggers en hydrofiel via een vriendin en google. Verder ging mijn kennis niet. Joah had nog een hele luiercarrière voor zich en Eden had alleen nog ’s nachts een luier aan. Die dag sjouwde ik een respectabel  voorraadje wegwerpluiers en doekjes genoeg voor 2 kinderen en 3 weken van de auto, de voordeur door. “Ik lijk wel gek. De komende jaren moet ik steeds zo’n stapel halen, dan is mijn man aan het werk en dan loop ik dus niet alleen met luiers, maar ook met twee of drie – uiteraard weglopende of anderszins niet braaf meewerkende- kinderen te slepen door het dorp.” Alles van die stapel in de gang zou dan in de container zijn verdwenen. Gekocht voor de groeiende afvalberg.

 

Tijd voor actie en onderzoek. Het leek een doolhof van termen met bijbehorende opleiding in de luierkunde. Soorten luiers, soorten overbroekjes, materialen maar ook wasroutines en bewaaradviezen. De man des huizes moest nog mee in het plan en er kwam een aarzelend groen licht met als voorwaarde dat er één duidelijk systeem zou komen.

 

En dat systeem is er gekomen. Intussen draagt ook onze jongste uk deze luiers – ook zo’n lekkere poeperd. Hoe je luiers kiest die bij je passen zal ik binnenkort over schrijven. Wat leuk dat ik mijn ervaringen met hier op GRN United met jullie mag delen. Ik heb er zin in!

 

POST TAGS: